Z wielkim zaciekawieniem przystąpiłem do lektury artykułu w Gazecie Wyborczej red. Marcina GÓRKI pt. Wojsko zaprasza cywili do Ghazni. Tekst jest niezwykle interesujący, gdyż Redaktor Górka jako jeden z niewielu dziennikarzy zauważył, że organizację pozarządowe nie kwapią się z niesieniem bezpośredniej pomocy mieszkańcom prowincji Ghazni mimo iż, na znacznych obszarach prowincji sytuacja bezpieczeństwa jest zbliżona do warunków panujących na północy Afganistanu.

Podobnie jak Ministerstwu Spraw Zagranicznych tak i Dowództwu Operacyjnemu Sił Zbrojnych zależy na tym, by w Ghazni działały polskie organizacje pozarządowe. Dowództwo Operacyjne Sił Zbrojnych liczy na współpracę w tym zakresie oferując wsparcia dla działań na terenie prowincji. Cel działań organizacji pozarządowych i strony wojskowej w tym zakresie jest ten sam – pomóc Afgańczykom w prowincji Ghazni.

W pełni rozumiemy podstawę funkcjonowania i skutecznego dziania organizacji pozarządowych w warunkach konfliktów zbrojnych. Wiemy, że ich niezależność od społeczności międzynarodowej zaangażowanej w Afganistanie, rebeliantów dążących do powrotu sytuacji sprzed września 2001 roku, czy wreszcie, wybranych przez Afgańczyków władz państwowych, administracji, armii i policji to klucz do zdobycia zaufania ludności lokalnej dla organizacji pozarządowej.

Na żołnierzach polskich spoczywa jednak poza pomocą dla ludności lokalnej jeszcze jedno niezwykle ważne zadanie stworzyć bezpieczne warunki działania dla organizacji takich jak Stowarzyszenie Edukacja dla Pokoju, zapewnić ich pracownikom elementarne bezpieczeństwo oraz udzielić im pomocy gdyby jej potrzebowali.

Pragnę zaznaczyć, że przytoczona w artykule wypowiedź Szefa Stowarzyszenia Edukacja dla Pokoju Pana Piotra Balcerowicza jest w naszej ocenie niesprawiedliwa.

W minionym roku Polski Zespół Odbudowy Prowincji Ghazni zrealizował 34 projekty pomocowe za łączną kwotą ponad 4,2 miliona dolarów. 38% środków przeznaczono na inwestycje w infrastrukturę prowincji, 32% na wspieranie demokracji i prawa człowieka, 12% na projekty edukacyjne, po 6% na zdrowie, media i pozostałe projekty. Wśród zrealizowanych projektów są m.in.: remont domu dziecka w m. Sangemasha, budowa placów zabaw przy szkołach w Ghazni, zakup wyposażenia dla prowincjonalnego szpitala w Ghazni, zakup wyposażenia dla szkół w dystryktach Malistan i Jaghori, modernizacja lokalnych dróg w Ghazni, zakup wyposażenia dla centrów edukacyjnych i sektora sprawiedliwości, renowacja bazarów w m. Sangemasha i w m. Gelan, budowa parków dla kobiet oraz obszarów zielonych, liczne szkolenia zawodowe dla kobiet oraz zakup wyposażenia dla państwowej rozgłośni radiowej.

Aktualnie Polskie Siły Zadaniowe w Afganistanie realizują 34 projekty rozwojowe na rzecz ludności prowincji Ghazni na łączoną kwotę około 22 milionów złotych. Środki te pochodzą z funduszu Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Zaplanowane na rok 2010 projekty pomocowe w żadnym wypadku nie mogą być nazwane zabiegami o charakterze działań na rzecz poprawy PR-u wojska. Bo czyż do takich działań możemy zaliczyć np. projekt budowy przedszkola w mieście Gahzni, projekt budowy szkoły w dzielnicy repatriantów w Ghazni, projekt budowy muru przeciwpowodziowego w m. Qala Azad Khan, projekt rozbudowy sieci wodociągowej i modernizacji drogi w Ghazni czy też szereg szkoleń dla kobiet prowincji Ghazni (nauka czytania, pisania, matematyki, języka angielskiego i szkoleń zawodowych). Te i wiele innych zrealizowanych projektów przynoszą konkretne korzyści lokalnym społecznościom, dając nowe umiejętności, pracę i stwarzając choćby minimalne szanse na samodzielny rozwój.

Projekty realizowane przez Polski Zespół Odbudowy są każdorazowo przygotowywane na podstawie informacji i zapotrzebowań jaki zgłaszają przedstawiciele lokalnych społeczności, władz szczebla dystryktu i prowincji. Dodatkowo zwykle na obszarach wiejskich rozpoczęcie realizacji projektu poprzedza spotkanie tamtejszej starszyzny, której celem jest uzyskanie akceptacji dla konkretnie wybranego sposobu realizacji projektu. Zatem nie sposób jest się zgodzić z tezą wypowiedzi Pana Piotra Balcerowicza jakoby wojsko przeszkadzało organizacjom pozarządowym, których współpraca z wojskiem powodowała by utratę zaufania Afgańczyków, a działania wojska były ukierunkowane na budowę swojego PR-u, gdyż każdorazowo proces planowania i wdrażania projektu pomocowego poprzedzają konsultacje z społecznością lokalną, której przedstawiciele zwykle uczestniczą w jego odbiorze .

Czym zatem różni się plan budowy szkoły Stowarzyszenia Edukacja dla Pokoju od projektów pomocowych realizowanych przez Polski Zespół Odbudowy Prowincji Ghazni? Chyba tylko tym, że ten realizowany ze środków MSZ lub funduszy amerykańskich przy udziale polskich żołnierzy ma większą szansę na szybką realizacji. A może istnieje jednak szansa na połączenie naszych wysiłków dla dobra mieszkańców prowincji Ghazni? Zapewniam, że Dowództwo Operacyjne Sił Zbrojnych jest jak najbardziej otwarte na tego rodzaju współpracę.

Warto jednak zaznaczyć, iż znaczna część funduszy, finansujących projekty realizowane przez PSZ w Afganistanie i stowarzyszenie Pana Piotra Balcerowicza pochodzi z tego samego źródła (patrz strona www stowarzyszenia). Jest to rezerwa celowa budżetu państwa będąca w dyspozycji MSZ. Wszystkie propozycje projektowe zarówno wojskowe jak i cywilne są akceptowane przez Departament Wdrażania Programów Rozwojowych resortu spraw zagranicznych i nie ma możliwości, aby wyrażono zgodę na realizację przedsięwzięć, które nie są skierowane tylko i wyłącznie na rozwój Islamskiej Republiki Afganistanu.

Dowództwo Operacyjne Sił Zbrojnych deklaruje szeroką współpracę z organizacjami pozarządowymi w zakresie pomocy mieszkańcom prowincji Ghazni. Wszak zarówno organizacjom pozarządowym jaki i Dowództwu przyświeca wspólny cel – pomoc mieszkańcom Gazni – zapewnienie im bezpieczeństwa i poprawy warunków ich życia.
Wszystkie osoby i instytucje zainteresowane tego rodzaju współpracą prosimy o kontakt z Wydziałem Współpracy Cywilno-Wojskowej (CIMIC) Dowództwa Operacyjnego Sił Zbrojnych.

Zainteresowanych zakresem działań pomocowych na rzecz społeczności prowincji Ghazni odsyłam do informacji zawartych w komunikatach prasowych: